Posts

Showing posts from 2020

မကြီးဘာဖြစ်တာလဲ Blue book

ပျင်းလို့ အောစာအုပ်လေးတစ်အုပ်ဖတ်နေခိုက် ရှူးရှူးပေါက်ချင်လာတာနဲ့ သွားပေါက်လိုက်တယ် အိမ်သာနားရောက်တော့ အသံတစ်ခုကြားလိုက်ရတယ် "အား................... . . . . . .. .. . . " အာ့နဲ့ပဲ ရှူးပေါက်ဖို့တောင်မပေါက်ရသေးပဲ အသံကြားရာဆီသွားကြည့်လိုက်တယ်  အနောက်ဘက်အိမ်က မုဆိုးမသမီး အပျိုမလေး မဆင့်ပေါ့ အပေါက်ကကျွံကျတာလေ သူ့အမေလဲမရှိဘူး ကျွန်တော်လဲ ရောက်ရော မျက်ရည်တေနဲ့ ခြေထောက်မှာလဲရဲလို့အစင်းရာတွေ အာ့နဲ့ကျွန်တော်လဲ အိမ်ပေါ်တက်ပြီး ဆေးလူးပေးမယ်ပေါ့ "မကြီး ဘာဖြစ်တာလဲ" မေးတော့ အပေါက်ကျွံကျတာတဲ့ "နာသွားမှာပေါ့ ကျွန်တေယ်ဆေးလိမ်းပေးမယ်လေ ,ပြပါအုံး" သူ့ရဲ့ထမိန်ကလေးကို လှန်ပြတော့ခြေထောက်ကလေးတွေက အဖွေးသားနဲ့ပေါ် အစင်းရာကလေးတွေကိုရဲလို့  အာ့နဲ့ဆရာခိုဗူးလေးယူပြီး ကျွန်တော်လဲ လိမ်းပေးမယ်ပေါ့  သူ့ရဲ့ခြေထောက်ကလေးကို လက်နဲ့ထိလိုက်ရတယ်ဆိုရင်ပဲ နှစ်ယောက်စလုံးရဲ့ ရင်ထဲ ကြက်သီးတွေဖျင်းကနဲဖျင်းကနဲ ထလာပါတော့တယ် သူလဲ ကျွန်တော့ကိုမခို့တရို့ကြည့်နေတယ် ဒီကလဲဘယ်ရမလဲ အခွင့်အရေးရတုန်းလေး ယူထားရမှာပေါ့ဆိုတဲ့အတွေးနဲ့ ထမိန်လေးကို အပေါ်နဲနဲလှန်လိုက်တော့ ပေါင်သားလေးတွေမှာ ဖွေးဥပြီး သွေးကြော...

ကြိုးချင်းညိ Blue book

အငယ်လေး အိမ်မှာရှိလားဟေ့ အန်တီတို့အိမ်ခဏလာခဲ့ပါဦးကွယ်´ `ရှိတယ် အန်တီအေး လာပီ လာပီ´ ခြေရင်းအိမ်မှ အန်တီအေးခေါ်သံကြောင့် ဖတ်လက်စစာအုပ်ကိုအသာချထားရင်း အသံပြန်ပေးကာ အန်တီအေးအိမ်ဖက်ထွက်ခဲ့လိုက်သည်။ `အန်တီအေး ဘာခိုင်းစရာရှိလို့လဲ´ `ဪ.အေးဒီမှာကွယ်မင့်တူလေးက ဒန်းစီးချင်တယ်ဆိုပြီးမှောင့်နေလို့ အဲဒါဒန်းလေးဆင်ပေးလိုက်ပါဦးကွယ်´ `ဪ.ရတယ်လေ ဘယ်နားဆင်ပေးရမှာလဲ´ `ဒီသစ်ပင်လေးမှာပဲ ဆင်ပေးလိုက်ပါ ငယ်လေးရယ် အားနာလိုက်တာ´ `ရပါတယ်ဗျာ ဒီလူနဲ့ဒီလူပြောစရာမလိုပါဘူးဗျ´ `သူ့အမေ ဈေးသွားနေတုန်းဆိုတော့ ညစ်ချင်တာဟေ့ ငါမှာလည်းတစ်နေ့တစ်နေ့ သူတို့ဒဏ်တွေပဲခံနေရတယ်´  `ဟေ့ ကောင်းကောင်း လာလေ ဦးငယ် ဒန်းဆင်ပေးမယ် လာ´ အငယ်လေးလည်း ၃နှစ်အရွယ်ကလေးလက်ကိုဆွဲပြီး ဒန်းဆင်ရမည့်သစ်ပင်ဆီခေါ်ခဲ့လေသည်။ `လာ ဒီနားမှာစီးမလား´ `ဟုတ် ဦးငယ် သားကို ဒန်းလှလှလေးလုပ်ပေးနော်´ `လုပ်ပေးမှာပေါ့ကွ လှလှလေးဖြစ်အောင်ဆင်ပေးမယ်နော်´ အငယ်လေးလည်း သစ်ကိုင်းတောင့်တောင့်တစ်ကိုင်းကိုရှာပြီး ကြိုးချည်ကာ ဒန်းဆင်ပေးနေလိုက်သည်။ `အငယ်လေး ကောင်းကောင်းကိုခဏလောက်ကြည့်ထားပေးဦးနော် တီအေး ရေချိုးမလို့´ `ဟုတ်ကဲ့ ရပါတယ် လုပ်စရာရှိတာသာလုပ်ပါ´ ကျောပေး...

နှာဘူးမလေး Blue book

ဟဲ့ ဝင်းနွယ်…..နင် အသက်ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ ” နန်းဝင်းဝင်းနွယ်ဆိုတဲ့ ကောင်မလေး မှန်ရှေ့မှာ သူ့ကိုယ်လုံးကို လှည့်ပတ်ပြီးကြည့်နေရာကနေ သူ့နောက်ဖက် ကုတင်စောင်းမှာ ခြေတွဲလောင်းချထိုင်နေသော သူနဲ့မတိမ်းမယိမ်းကောင်မလေးကို လှည့်၍ ကြည့်သည်။ “ ငါ ရှေ့လထဲမှာ ဆယ့်ခြောက်နှစ်ပြည့်မှာ…..နင်ရော မိသီ…..” “ ငါက လွန်ခဲ့တဲ့ခြောက်လလောက်ထဲက ဆယ့်ခြောက်နှစ်ပြည့်ခဲ့ပြီ….ငါက နင့်ထက် ကြီးတယ်….” “ နင်က အသက်ပဲကြီးမှာပေါ့….ကျန်တာတွေ ငါ့ကို မမှီပါဘူး ” နန်းဝင်းဝင်းနွယ်ဆိုသော ကောင်မလေးက မိသီဆိုသော သီသီခိုင်ဆိုသည့် ကောင်မလေးကို မခံချင်အောင်စ၍ မှန်ထဲမှ သူမပုံရိပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ နန်းဝင်းဝင်းနွယ်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ဘရာစီယာ အနက်ရောင်လေးတစ်ထည်နှင့် စပ်စမိုင်နာအနက်ရောင်လေး တစ်ထည်သာရှိသည်။ ရှမ်းကပြားမို့ ဖြူဖွေးသော အသားအရည်နှင့် အနက်ရောက် ဘရာစီယာ နှင့် စပ်စမိုင်နာတို့က လိုက်ဖက်လှသည်သာမက အချိုးအစားလှပဖွံ့ထွားသော နန်းဝင်းဝင်းနွယ်၏ ကိုယ်လုံးအလှက မိန်းမချင်းပင် စွဲမက်စရာ ဖြစ်နေသည်။ “ အံမယ်….နင်နဲ့ငါနဲ့ ဘာကွာလို့လဲ….နင်က အသားလွတ် အသားယူနေတယ်….” “ မယုံရင် နင်တိုင်းကြည့်လေ….ဟင်း ဟင်း….ရှုံးတဲ့လူက နိုင်တဲ့လူခိုင်းတာ လုပ...

တစ်အိမ် ကော်ကမမ blue book

ကျူ ပ်က ကျောင်းပြီတာ မကြာသေးဘူး. အဝေးသင်တတ်ဖို့ အလုပ် လုပ်ပြီးပိုက်ဆံ ရှာရတာပေါ့ အလုပ်ဆိုပေမယ့် အပြင်လုပ်ထွက်လုပ်ဖို့ ..ကျန်းမားရေးမကောင်းရှာတဲ့ အဖွားက ရှိသေးတယ်. ဒါကြောင့် ရပ်ကွက်ထဲမှာပဲ ကြုံရာအလုပ်တွေလုပ်ရတာပေါ့ဗျာ.... ဆိုင်ကယ်ကယ်ရီဆွဲ.. တာက အဓိကအလုပ်ပေါ့ဗျာ..တစ်နေ့ ကျူ ပ်မြို့ကအပြန် တစ်အိပ်ကျော်က မမကြီးနဲ့တွေ့တော လမ်းကြုံခေါ်လာတာပေါ့. တစ်အိမ်ကျော်ဆိုပေမယ့် နည်းနည်းတော့စိမ်းတယ် ဗျ.. ဒါပေမယ့် အဲဒီနေ့ကစပြီးရင်းနှီးမိတယ်. သူနာမည်က မခင်ခင်ထားတဲ့ သူယောကျ်ားကိုစိုးမင်းနဲ့တော့အစောထဲကသိတာ ဘောလုံပြွဲကည့်ရင်း နဲ့..ပေါ့..ကိုမင်းစိုးကကားသမားပါ နယ်တွေပါတွေ အမြဲထွက်ရတယ်.. မခင်ခင်ထားက ရှမ်းစပ်တယ်ဗျ .ဖြူဖြူ ထွားထွား ကြီး. ကလေးမရှိတော့ပိုပြီးတောင့်တယ် ဆိုတာ ကျူ ပ်သတိထားမိတယ်. "မောင်လေးရေ.. မောင်လေးရေ.." ခေါ်သံကို အိမ်ရှေ့လာတယ်ဆိုတာသိလို့သွားကြည့်တော့.မမခင်ခင်ထားကြီး.လက်ထဲမှာလဲ တစ်လုံးချိုင့် နဲ့...."အိမ်မှာ ပဲကုလားဟင်းချက်လို့ အဖွားစားဖိူ့လာပို့ပေးတာပါ".."ဟုတ်ကဲ့ ကျေးဇူးနော်မမ"...."ရပါတယ်..ဟယ်" " ချိူင့်ဆေးပြီးပြန်လာပို့ပေးမယ်.နော် " လို့က...

သူငယ်ချင်းညီမ blue book

ကျွန်တော့်နာမည်က စည်သူ။ ကျွန်တော် ငယ်ငယ်ထဲက အရမ်းခင်တဲ့ကောင်တစ်ကောင်ရှိတယ်။ ခင်ဗျားတို့မှာလည်းရှိမှာပဲ။ ဒီကောင့်ကို အကုန်လုံးက လေအိုးလို့ခေါ်ကြတာ။ လေအရမ်းပေါတဲ့ကောင်။ နာမည်အရင်းက ထွဋ်ခေါင်ဆိုပဲ။ အဲ့နာမည် ဘယ်သူမှမခေါ်ပေါင်ဗျာ။ လေအိုးနဲ့ ကျွန်တော်နဲ့စသိတော့ ၃တန်းဗျ။ ကလေးဘ၀ ကျောင်းမှာ ဘောလုံးကန်ရင်း သိတာ။ ငယ်ငယ်ထဲက ကျွန်တော်က လူလည်ကျတာ။ ဒီကောင်တွေအမြဲ ရှေ့တန်းတို့နောက်တန်းတို့လုနေရင် ဂိုးဖမ်းရင် ကျွန်တော်ပဲ။ လေအိုးက ရှေ့တန်းတိုက်စစ်မှုးကြီး အသေဖြစ်ချင်တာ။ အဲ့နေ့က ရှေ့တန်း သူသွားမယ် ငါသွားမယ်လုနေတုန်း။ ကျွန်တော်က လေအိုးကို ရှေ့တန်းပေးဖို့ ပြိုင်ငြင်းပေးလိုက်တာ လေအိုးရှေ့တန်းဖြစ်ကော။ မဖြစ်လည်းမရဘူးလေ။ ဂိုးသမားမရှိရင် ဘောလုံးကန်မရဘူးမလား။ ဂိုးဖမ်းမယ့်သူက ခပ်ရှားရှားရယ်။ ဒီလိုနဲ့ ကျောင်းဆင်းတော့ လေအိုးက ကျနော့်ကို မုန့်ဝယ်ကျွေးတယ်။ သူ့ဖက် ဝင်ငြင်းပေးလို့ပေါ့။ အဲ့ထဲက ခင်လာခဲ့တာ  အသက်၃၀ကျော် ကိုယ်စီအလုပ်တွေအကိုင်တွေနဲ့ အိမ်ထောင်ကျတဲ့အထိပဲ။ ကျွန်တော်တို့ အိမ်ထောင်ကျတော့လည်း ရှေ့ဆင့်နောက်ဆင့်။ ဒီကောင်က ၁၁လပိုင်း။ ကျွန်တော်က ၁၂လပိုင်း။ ကျွန်တေ်ာတို့မိန်းမတွေလည်းနောက်တော့ ခင်သွားကြတာပဲ။...

ကောင်းလိုက်တာကြီးကြီးနီရယ် Blue book

သံချောင်းမှာ လူသာငယ်သော်လည်း ပညာက ခေသူမဟုတ်တော့ပေ၊ ယောက်ကျားတို့ တပ်အပ်သည့်ပညာ အစုံကို ၁၀တန်း တဖုန်းဖုန်းကျ ခြင်းဖြင့် အနူစ်နာခံကာ သင်ယူတတ်မြောက်သွားခဲ့ပေသည်။ သူ၏ လက်ဦးဆရာ မှာ ဘအောင် ဟုသူခေါ်လေ့ရှိသည့် ဦးမျိုးအောင်ဖြစ်လေသည်၊ ဦးမျိုးအောင်မှာ သံချောင်း၏ ကြီးဒေါ် ဒေါ်နီလာမိုး ၏ယောက်ကျားဖြစ်လေသည်၊ ဒေါ်နီလာမိုးမှာ သံချောင်း၏ အမေ ဒေါ်ကြည်ပြာမိုး၏ အမ အရင်း ဖြစ်လေသည်။ သံချောင်းမှာ အမည်အရင်းက မိုးထက်အောင် ဖြစ်လေသည်၊ သို့သော် ငယ်စဉ်က အလွန်ချူခြာသဖြင့် မာမာချာချာရှိစေ ရန်သံချောင်းဟုအမည်ပေး နောက်ပြောင် ယတြာခြေ ခေါ်ကြရင်းဖြင့် သံချောင်းဟု နာမည်တွင်ခဲ့ရလေသည်။ သံချောင်း၏ အမေ ကြည်ပြာမိုး မှာ ညီအမ၃ယောက် ရှိလေသည်၊ နီလာမိုး၊ ကြည်ပြာမိုး နူင့် သန္တာမိုး တို့ ဖြစ်ကြလေသည်။ ကြည်ပြာမိုးမှာ အသက်ငယ်ငယ် ၁၈ နူစ်လောက်မှာ အိမ်မှာခိုင်းသည့် ဒရိုင်ဘာနူင့် မှားယွင်း မိလေသည်၊ နောက် မိဘတွေက ဒရိုင်ဘာကို အလုပ်ထုတ်ပြီး နှင်ချလိုက်လေသည်၊ နောက်တလလောက် ကြာတော့ ရာသီမလာနောက်ကျတော့ ဖျက်ချ ဖို့လည်း ငရဲကြီးမှာကြောက်၊ သူတို့ အဖေရဲ့ တပည့် လူပျိုကြီး တယောက်ကို လှည်းကျိုးထမ်းခိုင်း လိုက်လေသည်။ အသက် ၄၀ အရွယ် လူပျိုကြီး သက်...

မိန်းမရဲ့သူငယ်ချင်း Blue book

ငထွေး အရွယ်ကောင်းတုန်း ပေါ့။ ငထွေးတို့ အိမ်ကို ငထွေး မိန်းမ ရဲ့ ရပ်ဝေးက သူငယ်ချင်းတယောက် လာလည်တယ်။ အဲဒီ အချိန် ငထွေးက အလုပ်ပြုတ်နေပြီး စိတ်ဓါတ်ကျနေတဲ့ အချိန်ပေါ့။ ငထွေးမိန်းမ က အလုပ်ရှိတယ်။ အဲတော့ ငထွေးက နေ့တိုင်းလိုလို သောက်ဖြစ်နေတယ်။ အရမ်းအမူး မဟုတ်ပါဘူး စိတ်ပြေလက်ပျောက်ပေါ့။ ငထွေး မိန်းမ သူငယ်ချင်း ရှာနာ တဲ့။ဘာသာခြား အိနိ္ဒယ အနွယ်ဝင်မြန်မာမလေးပါ။ သူတို့ လူမျိုးထုံးစံအတိုင်း မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်း မျက်လုံးရွဲကြီးတွေနဲ့ နာခေါင်းလုံးလုံး ချစ်စရာလေးပါ။ အသားကတော့ အရမ်းမဲတဲ့အဆင့်မဟုတ်ဘူးညိုညိုလေးပါ။ မိန်းမ ကလည်း အလုပ်ကခွင့်ယူလို့မရ၊ ငထွေးကလည်း အလုပ်က ပြုတ်နေတဲ့အချိန်ဆိုတော့ ရှာနာကို ငထွေးပဲ ဟိုဟိုဒီဒီ လိုက်ပို့ရတာပေါ့။ အဲဒီမှာ ရှာနာ နဲ့ ရင်းနှီးသွားတယ်။ နောက်တော့ သူ့မြို့ မပြန်ခင် ငထွေးကို ဂျီမေး အကောင့်တခု ပေးသွားတယ်။ အဲဒါ သူ့ပါစင်နယ် ဂျီမေး တဲ့ ဘယ်သူမှ မသိဘူးတဲ့။ နာမည်က လည်း သူ့နာမည်မဟုတ်ဘူး၊ အင်္ဂလိပ်လို လတခုရဲ့ အမည်ပေါ့ဗျာ။ ငထွေးလည်းအမှုမဲ့ အမှတ်မဲ့ ပဲ ကိုယ့်ကွန်တက်ထဲ ထည့်ထားလိုက်တယ်။ ငထွေးက ကိုယ့်ဂျီမေး အမှန်အကန်ပေးလိုက်တယ်။ နောက်ပိုင်း မိန်းမ နဲ့ ရှာနာ နဲ့ ဟန်းအောက် ပြောနေကြ...